Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-bidi-language:AR-SA;}

درباره­ ی خورشید

خورشيد يك ستاره از 100 ميليارد ستاره كهكشان راه شيري است و دويست ميليون سال طول مي كشد تا يك بار به دور كهكشان را شيري گردش كند. جرمي مساوي با 333400برابر جرم زمين را داراست و به  تنهائي8/99درصد جرم كل منظومه را داراست. نيروي جاذبه­ي خورشيد چنان نيرومند است كه تمام اجرام اطراف خودرا نگه داشته وآنهارا وادار كرده است پيرامونش بگردند.در هر دو ساعت و چهل دقيقه  يك بار سطح خورشيد تپشي انجام مي دهدوبا سرعتي  حدود 6  كيلومتر در  ساعت  به داخل  و خارج حركت مي كندو از نتيجه­ي اين حركت قطر آن تقريبا10   كيلومترتغيير مي كند. متوسط دماي سطح خورشيد 6093درجه ودماي داخلي آن 15000000درجه سانتيگراد تخمين زده ميشود.

اگر يك ميليون كره زمين را كنار هم قرار دهيم باز هم آن پرنمي شود، اما اندازه خورشيد مقدار ثابتي  نيست. يافته هاي جديد نشان مي دهد كه قطر خورشيد در هر ساعت يك متر كوچك مي شود. در جا جاي سطح خورشيدگازهاي داغ منبسط وسرد مي­شوند،گازهاي سرد از گازهاي گرم درخشش كمتري دارند،بنابراين  بخش­­هایي از خورشيد تيره به نظرمي رسد.خورشید هم اكنون سوخت هسته­اي كافي به صورت هيدروژن در اختيار دارد تا به طور مستمر براي 5 ميليارد سال ديگر پرتو افشاني كند. در طي اين 5 ميليارد سال،تمامي هيدروژن در هسته خورشيد به هليم تبديل وسر انجام  واكنشهاي همجوشي متوقف خواهد شد. هسته خورشيد به علت فقدان حرارت حاصل از همجوشي هسته اي وبر اثر نيروي وزن خود شروع به فروپاشي مي كند. اما به زودي انرژي حاصل از فرو پاشي به حرارت تبديل مي شود. در حقيقت حرارتي بيش از آنچه كه در همجوشي هسته اي توليد مي شد و نوري كه از آن ساطع مي

 

شود،500 برابر نور قبلي است. كره زمين داغ شده به طوري كه آثار حيات در آن نابود مي شود. دراين حال فعاليت­هاي هسته­اي جديدي در خورشيد آغاز مي شود ودماي آن به بيش از   85 ميليون درجه افزايش مي يابد.به علت واكنشهاي هم جوشي هليوم حرارت لايه هاي خارجي بالا ميرود و خورشيد براي آخرين بار منبسط مي شود. ميزان حجم خورشيد به قدري مي شود كه بعد از 30ميليون سال،كره زمين را خواهد بلعيد. تمام هليم موجود در هسته روزي به پايان خواهد رسيد.وخورشيدتبديل به يك كوتوله سفيد مي شود. جسمي آنچنان فشرده كه يك قاشق چايخوري از آن بيشتر از يك تن وزن دارد.ديگر چيزي به پايان كار خورشيد نمانده است. ابتدا رنگ زرد وبعد قرمز ازخود    منتشرمي كندو بعد  هيچ  نوري  نمي دهد.اين كوتوله سياه وبرگرفته از كربن بدون اينكه ديده  شود،در    فضا سر گردان مي شود وهيچ نشانه اي از آغاز حيات پر ماجرا يش وسخاوتمندي دوران ميان سالياش ودر انتها نابودي مرگبارش از خود نشان نمي دهد.